قابلیت اعتماد، مبین این نکته است که ابزار اندازهگیری در شرایط یکسان تا چه اندازه نتایج یکسانی ارائه میدهد. از نقطه نظر آماری، پایایی همبستگی میان یک مجموعه از نمرات و مجموعه دیگری از نمرات در یک آزمون معادل که به صورت مستقل بر یک گروه آزمودنی به دست آمده است را نشان می دهد. برای سنجش ضریب قابلیت
مدل اندازه گیری نشان دهنده بارهای عاملی متغیرهای مشاهده شده (عامل) برای هر متغیر مکنون است. قدرت رابطه بین عامل (متغیر پنهان) و متغیر قابل مشاهده بوسیله بار عاملی نشان داده میشود. بار عاملی مقداری بین صفر و یک است. اگر بار عاملی کمتر از 3/0 باشد رابطه ضعیف درنظر گرفته می شود. بارعاملی بین 3/0 تا 6/
مقصود از قابلیت اعتماد یک وسیله اندازه گیری آن است که اگر خصیصه مورد سنجش را با همان وسیله(همان ابزار اندازه گیری)، تحت شرایط مشابه، به طور مکرر اندازه گیری کنیم، نتایج بدست آمده تا چه حد مشابه، دقیق، و قابل اعتماد می باشند.در اغلب تحقیقات جهت اندازه گیری پایائی از روش آلفای کرونباخ استفاده می شود
برای بررسی پایایی ترکیبی هر یک از سازهها از ضریب دیلون-گلداشتاین[1](ρc) استفاده میشود. ازآنجاییکهPLS برخلاف رگرسیون چندگانه از نمرات عاملی آزمودنیها برای تحلیل استفاده میکند، در نظر گرفتن بار عاملی هر یک ازگویهها در محاسبه شاخص پایایی ضروری است. این در حالی است که ضریب آلفای کرونباخ وزن برابر
یک ماتریس زوجی ممکن است سازگار و یا ناسازگار باشد. در ماتریس سازگار محاسبه وزنها ساده بوده و با استفاده از نرمالیزه کردن تکتک ستونها بدست میآید. محاسبه مقدار ناسازگاری از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا نشان میدهدتا چه حد میتوان به اولویتهای حاصل از مقایسات اعتماد کرد. در حالت کلیمیتوان گفت
نرخ ناسازگاری هر ماتریس را طبق مراحل زیر میتوان بدست آورد :
1- ماتریس مقایسه زوجیA را تشکیل دهید.
2- بردار وزن (w) را مشخص نمایید.
3- آیا بزرگترین مقدار ویژه ماتریس A(یعنی لاندای ماکس) مشخص است؟ اگر پاسخ مثبت است، به قدم چهارم بروید. در غیر اینصورت با توجه به قدمهای زیر مقدار آن را تخمی